Λαμπρούλης: Ο ασφαλιστικός νόμος Βρούτση-Κατρούγκαλου ανοίγει τον δρόμο για το τελειωτικό χτύπημα στον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης

Ομιλία στη βουλή του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ Βουλευτή Λάρισας του ΚΚΕ και Αντιπρόεδρο της Βουλής, για τον ασφαλιστικό νόμο.

Ο ασφαλιστικός νόμος Βρούτση-Κατρούγκαλου ανοίγει τον δρόμο για το τελειωτικό χτύπημα στον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης.

Ο ασφαλιστικός νόμος Βρούτση-Κατρούγκαλου ανοίγει τον δρόμο για το τελειωτικό χτύπημα στον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και στη διαμόρφωση ενός ασφαλιστικού στο οποίο πρόσβαση θα υπάρχει αν έχεις να πληρώσεις. Αυτή είναι η ελευθερία που διατυμπανίζετε και προπαγανδίζετε του συστήματος που υπηρετείτε και φυσικά πάει σύμφωνα με το μέγεθος της τσέπης που διαθέτει ο καθένας.
Το έγκλημα στο ασφαλιστικό συντελείται για τις σημερινές, αλλά κυρίως τις μελλοντικές γενιές εργαζομένων, τους νέους και τις νέες που εργάζονται με άθλιους όρους και αφορά όχι μόνο το ύψος ή το πότε θα πάρουν σύνταξη πτωχοκομείου, αλλά αφορά και τις παροχές υγείας. Δηλαδή, αφορά μία σειρά πλευρές, όσες απέμειναν, που ξεκινούν από την προστασία της μητρότητας, την ασφάλιση των παιδιών και τα εμβόλιά τους μέχρι τα φάρμακα και τις ιατρικές εξετάσεις, την προστασία απέναντι στον επαγγελματικό κίνδυνο, την προστασία των ατόμων με ειδικές ανάγκες κλπ. Γιατί το κράτος στη βάση των πολιτικών που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι αστικές κυβερνήσεις, προκειμένου ακριβώς να υπηρετηθεί η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου για όσο γίνεται πιο φθηνό εργαζόμενο, αφενός αποσύρεται σταδιακά μέσω της μείωσης της χρηματοδότησης των δημόσιων μονάδων υγείας ώστε να διοχετευθεί χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω φοροαπαλλαγών, φοροελαφρύνσεων, εισφοροαπαλλαγών, αναπτυξιακών πακέτων και πάει λέγοντας αφετέρου το μόνο που εξασφαλίζει στον εργαζόμενο είναι το συνεχώς συρρικνούμενο βασικό πακέτο παροχών– πτωχοκομείο για την υγεία τους, ενώ το επιπλέον κόστος μετακυλίεται στις πλάτες των ασθενών.
Έτσι το κράτος εξελίσσεται σε ρυθμιστή και των ασφαλιστικών τιμών για παροχές υγείας, αποζημιώσεις κλπ. και όχι όπως θα έπρεπε στο να σχεδιάζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες για την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών στην πρόληψη, στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, στη δευτεροβάθμια, στην τριτοβάθμια, στο φάρμακο κλπ.
Ακριβώς σ’ αυτήν την πολιτική απόσυρσης του κράτους οφείλεται και το γεγονός πως στον ΕΟΠΥΥ πλέον δεν βάζει δεκάρα τσακιστή το κράτος, μόνο 100.000.000 για τους ανασφάλιστους, που δεν φτάνουν ούτε για εμβόλιά τους. Τα έσοδα του ΕΟΠΥΥ προέρχονται από τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων και το χαράτσι του 6% που επιβλήθηκε το 2015 και βέβαια, δεν καταργήθηκε στις κύριες και επικουρικές συντάξεις. Μόνο απ’ αυτό το χαράτσι, πέραν των περικοπών στις συντάξεις, οι συνταξιούχοι έχασαν πάνω από 3 δισεκατομμύρια σε τέσσερα χρόνια, ενώ οι ασθενείς την τελευταία δεκαετία πλήρωσαν κατά 57% περισσότερα για φάρμακα που αποζημιώνονται –σημειωτέον- ενώ το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία κατά 43% λιγότερα, χωρίς να συνυπολογίζονται τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, τα μη αποζημιούμενα αλλά και οι πληρωμές παράλληλα για μια σειρά από παροχές που περικόπτονται, όπως για παράδειγμα, φυσικοθεραπείες και άλλα, που συνεχώς περικόπτονται από τον ΕΟΠΥΥ, εξαναγκάζοντας, όμως, τον λαό να βάζει το χέρι βαθιά στην τσέπη αν έχει.
Έτσι μαζί με την κατώτατη λεγόμενη εθνική σύνταξη-ψίχουλο που εγγυάται το κράτος, ακριβώς αυτό το κράτος εγγυάται και ένα μίνιμουμ, ελάχιστο στοιχειώδες πακέτο παροχών υγείας. Από εκεί και πέρα, ή πληρώνει ο λαός την ώρα της ανάγκης, ή θα πρέπει να προσφύγει σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που ακονίζουν ήδη από τώρα τα μαχαίρια τους ή στα επαγγελματικά ταμεία πληρώνοντας επιπλέον ποσά για πακέτα παροχών υγείας. Να, πώς κουμπώνει το ασφαλιστικό στα ήδη δρομολογημένα μέτρα προκειμένου το αστικό κράτος να εξασφαλίζει ένα ελάχιστο εισόδημα, σύνταξη επιβίωσης -και αυτό βεβαίως με προϋποθέσεις- και συγχρόνως ένα βασικό πακέτο κάλυψης υπηρεσιών υγείας, δηλαδή των πιο βασικών.
Αυτόν τον στόχο υπηρέτησαν επίσης μια σειρά από προηγούμενες ρυθμίσεις, όπως η περίφημη μεταρρύθμιση-τομή στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, για την οποία περηφανεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ, με βασική αποστολή των ΤΟΜΥ, η καρατόμηση των υπηρεσιών υγείας που καλύπτει ο ΕΟΠΥΥ με τον ασθενή να πρέπει να πληρώνει από την τσέπη του, αν ξεπεραστεί το βασικό πακέτο, για τις επιστημονικά τεκμηριωμένα απαραίτητες υπηρεσίες υγείας που δεν καλύπτει, όμως, ο ΕΟΠΥΥ και βέβαια δεν χωράνε στα αντιεπιστημονικά πρωτόκολλα που υποχρεώνουν τον γιατρό, επί τιμή μάλιστα, να εφαρμόζει. Αυτόν τον στόχο για παράδειγμα υπηρετούν τα ονομαζόμενα DLGs, το σύστημα κοστολόγησης ομοιογενών διαγνωστικών κατηγοριών, ένα σύστημα που κατηγοριοποιεί τους ασθενείς που νοσηλεύονται στα δημόσια νοσοκομεία, όχι μόνο με βάση τα κλινικά τους χαρακτηριστικά αλλά και το πόσο θα κοστίζει η θεραπεία και οι τιμές αποζημίωσης. Ξεκάθαρη διατίμηση της ανθρώπινης ζωής!
Αυτό κάνετε και εσείς, αυτό έκαναν και οι προηγούμενοι. Και το κάνετε γιατί το κεφάλαιο που υπηρετείτε δεν μασά τα λόγια του και δια των εκπροσώπων του, όπως ο κεντρικός τραπεζίτης στη χώρα μας, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, σε ημερίδα για την ιδιωτική ασφάλιση, είπε χαρακτηριστικά ότι ο ορισμός του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την υγεία ως την κατάσταση της πλήρους φυσικής, πνευματικής και κοινωνικής ευημερίας και όχι απλώς την απουσία κάποιας ασθένειας ή αναπηρίας, γεννά ατομικές προσδοκίες που είναι ιδανικές αλλά δεν είναι ρεαλιστικές. Μάλιστα, πρότεινε κυνικά τον σχεδιασμό ενός συστήματος υγείας που θα βασίζεται σε δυο βαθμίδες, τη βαθμίδα των αναγκών που θα καλύπτεται από το κράτος –δηλαδή κρατικό σύστημα με ελάχιστες και ανεπαρκείς παροχές, το βασικό πακέτο- και τη βαθμίδα των επιθυμιών που θα αναλαμβάνει να ικανοποιήσει η ιδιωτική ασφάλιση. Αυτή είναι η αστική αντίληψη και πολιτική για την υγεία, την πρόληψη του λαού, του ανθρώπου σήμερα εν έτει 2020 που υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις της αλματώδους ανάπτυξης, της επιστήμης και της τεχνολογίας, μεγάλος αριθμός εξειδικευμένου επιστημονικού δυναμικού που θα μπορούσαν να καλύψουν τις συνεχώς διευρυνόμενες ανάγκες για πρόληψη, αποκατάσταση, γενικότερα την προάσπιση της υγείας του λαού.
Όμως, αυτό στον καπιταλισμό που υπηρετείτε τόσο εσείς, κύριοι της Κυβέρνησης, όσο και όλα τα άλλα αστικά κόμματα, αποτελεί ανεπίτρεπτο κόστος και σπατάλη. Θέλετε να θεωρείται από το λαό ως επιθυμία και προσδοκία μη ρεαλιστική. Όμως αυτό που δεν είναι επιθυμία αλλά το πραγματικά σύγχρονο και ρεαλιστικό από τη σκοπιά του λαού, των λαϊκών αναγκών, είναι η διεκδίκηση ενός αποκλειστικά κρατικού συστήματος υγείας-πρόνοιας, καθολικού, σύγχρονου και απολύτως δωρεάν, ενός συστήματος υγείας-πρόνοιας χωρίς καμία επιχειρηματική δράση που οι υπηρεσίες του θα αποτελούν στην πράξη κατοχυρωμένο κοινωνικό αγαθό και όχι όπως σήμερα, ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα, με πλήρη κρατική χρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας, με αντίστοιχη αύξηση των κονδυλίων στον κρατικό προϋπολογισμό, με προσλήψεις σε προσωπικό, ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό και πάει λέγοντας, με φορολόγηση του κεφαλαίου, με κατάργηση των εισφορών των εργαζομένων στον κλάδο υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, όπου θα παρέχονται δωρεάν από το κράτος όλες οι εξετάσεις, θεραπείες, υγειονομικό υλικό, φάρμακα, εμβόλια, χωρίς πληρωμές, συμμετοχές, χωρίς πλαφόν και περικοπές, σύμφωνα με τις ανάγκες και με αποκλειστικά επιστημονικά κριτήρια. Αυτό μπορεί ο λαός να το επιβάλει μέσα από τον αγώνα του, απορρίπτοντας συνολικά αυτή την πολιτική, αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης που του τσακίζει τη ζωή για χάρη μιας χούφτας καπιταλιστών, δυναμώνοντας τον αγώνα του ενάντια στις ανατροπές, στην κοινωνική ασφάλιση, την υγεία, την ίδια του τη ζωή και τη ζωή των παιδιών του.

Βρείτε μας