«Τα πανεπιστήμια να είναι χώροι γνώσης κι όχι παραβατικότητας»

Του Δημήτρη Κουρέτα

Είχα την τύχη να μπορέσω να εργαστώ ως ερευνητής κάποια κρίσιμα χρόνια της ζωής μου στην ιατρική σχολή του Harvard στη Βοστώνη 1990-1992. Δεν ήμουν γιος κανενός σπουδαίου. Τελείωσα το διδακτορικό μου με άριστα στο ΑΠΘ και έκανα αιτήσεις να πάω να κάνω συνεντεύξεις στη Βοστώνη επί τόπου.

Για να βρω τα χρήματα να κάνω το ταξίδι Θεσσαλονίκη-Βοστώνη με το αεροπλάνο έκανα αιματηρές οικονομίες. Τους καλοκαιρινούς μήνες έξω από το πανεπιστήμιο στο Καίμπριτζ υπήρχαν δεκάδες μπάντες από διαφόρων εθνικοτήτων μειονότητες που έπαιζαν μουσικές, άλλοι πουλούσαν προϊόντα άλλοι έκαναν παντομίμα. Όλα αυτά έξω ακριβώς από την ανοιχτή πόρτα του πανεπιστημίου που κανείς δεν διανοούνταν να τα κάνει μέσα στο πανεπιστήμιο γιατί ο χώρος του πανεπιστημίου είναι ο ιερός χώρος της γνώσης και είναι σεβαστός.

Εκεί γνώρισα τις μελωδίες της δημιουργίας όλων των μειονοτήτων της γης. Ήρεμα και δημιουργικά. Χωρίς μολότοφ χωρίς ασχήμιες. Συνυπήρχαν όλοι με όλους. Αλλά ήρεμα. Ελπίζω ότι σύντομα τα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα θα γίνουν σεβαστά ως χώροι γνώσης και όχι ως χώροι παραβατικότητας που υπάρχει σε λίγα όντως ΑΕΙ κυρίως στην Αθήνα και όχι στη Λάρισα, στην Αλεξανδρούπολη ή στην Κέρκυρα.

Αυτές οι εστίες της παραβατικότητας ελπίζω τώρα να λείψουν και να παίξουν ένα τέτοιο ρόλο όλοι οι εμπλεκόμενοι. Την διαφύλαξη του νόμου μπορούν να την τηρήσουν ειδικοί φρουροί του κάθε ΑΕΙ όπως είναι σε όλες τις χώρες του κόσμου. Ειδικοί εκπαιδευμένοι υπάλληλοι σε 24 ωρη βάση.

Η ασφάλεια των φοιτητών σε χώρους όπως το ΑΠΘ και το πανεπιστήμιο Αθηνών πρέπει να υπάρξει άμεσα και σε αυτό πρέπει να βοηθήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ παρόλο που χθες απείχε για να μην ξεφτιλιστούν βουλευτές του που το 2011 ψήφισαν τον νόμο Διαμαντοπούλου. Ας αφήσει τις επαναστατικές κορώνες και ας στείλει τους βουλευτές του ένα ταξίδι να δουν κάποια πανεπιστήμια έξω πως λειτουργούν.

Δεν είμαστε στον Μάη του 68. Είμαστε στο 2019 και η Ελλάδα δεν μπορεί πια να σκέφτεται ως χώρα που μπορεί να φοβόμαστε ότι θα γίνουν όσα φοβόμασταν το 1980.

Ο κόσμος προχωράει. Μαζί και μεις. Ήρεμα με σεβασμό στην πλειοψηφία που απαιτεί ο σεβασμός στην αστική δημοκρατία. Αλλιώς ας επιστρέψουμε κάποιοι στα επαναστατικά καταφύγια του 70. Όταν ήμουν φοιτητής η γνώση στον τομέα μου διπλασιαζόταν κάθε 12 μήνες. Τώρα κάθε 8 λεπτά.

Αυτά…

Δείτε επίσης

Βρείτε μας