Συγκινητικό το ύστατο χαίρε στον ιερέα Στέφανο Παπαθανασίου από Λαρισαίους συμμαθητές του

Ο γνωστός για το κοινωνικό του έργο και ιδιαίτερα αγαπητός στους κατοίκους της Κατερίνης, ιερέας Στέφανος Παπαθανασίου, από την Μηλέα Ελασσόνας, απεβίωσε, χθες, σε νοσοκομείο της Κατερίνης, όπου νοσηλευόταν.

Με ένα συγκινητικό κείμενο που υπογράφει ο δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας τον αποχαιρετούν οι Λαρισαίοι συμμαθητές του:

«Καλό ταξίδι συμμαθητή…
Το είδα ως ευλογία, όταν την πρώτη ημέρα, με την έναρξη των μαθημάτων του (εξαταξίου τότε) Γυμνασίου, ο καθηγητής κ. Δαλαμπύρας, έφερε να καθίσει δίπλα μου στο πρώτο θρανίο έναν καινούργιο συμμαθητή μας. Αυτός όμως φορούσε …ράσο! Ήταν ένας ιερέας, δέκα χρόνια μεγαλύτερός μας, ο οποίος ήθελε να πάρει το απολυτήριο του Γυμνασίου, επειδή πήγαινε σε νυχτερινό σχολείο (λόγω εργασίας) και χρειάζονταν οπωσδήποτε την αναγνώριση για να μετάσχει στις πανελλαδικές.
Εκείνος ο παπάς, σχεδόν 29χρονος τότε, χωρίς να καταβάλει προσπάθειες, παρά μόνο με την παρουσία του, την ευγένειά του, την υπομονή και την καλοσύνη του, «έβαλε σε τάξη» μια αρκετά ζωηρή και απείθαρχη …τάξη. Αυτή του 3ου Γυμνασίου της Λάρισας. Οι περισσότεροι τον αγαπήσαμε και μοιραζόμασταν μαζί του συμβουλές, για τις κακοτοπιές της ζωής. Οι περισσότεροι, όταν τελειώσαμε το γυμνάσιο, δεν τον είδαμε ποτέ ξανά. Έμεινε ως καλή και ευχάριστη ανάμνηση ο παπα-Στέφανος, ο παλιός μας συμμαθητής, που μάθαμε μόνο πως ακολούθησε τον ιερομοναχικό βίο, ξεκινώντας μετά τον στρατό από την Κομνήνειο Μονή Αγίου Δημητρίου στο Στόμιο, (παρέα με τους Λαρισαίους αδελφούς αρχιμανδρίτες Νικηφόρο και Τιμόθεο Κοντογιάννη). Αργότερα μετατέθηκε στην μητρόπολη Κίτρους στην Κατερίνη, όπου, αφού υπηρέτησε στο εκκλησάκι του νοσοκομείου, για χρόνια λειτουργούσε ως εφημέριος στον Άγιο Θεράποντα. Από εκεί λόγω του πύρινου λόγου του, πέρασε σχεδόν η μισή Ελλάδα, εκατοντάδες χιλιάδες πιστοί να πάρουν την ευλογία του να εξομολογηθούν και να κοινωνήσουν. Έγινε κέντρο αναφοράς και προσέλευσης πιστών, ιδιαίτερα αγαπητός στους κατοίκους της Πιερίας, τον επισκέφτηκα 35 χρόνια μετά και τον είδα γηρασμένο, κουρασμένο και καταβεβλημένο από ασθένειες που τον ταλαιπωρούσαν.

Καλό ταξίδι στον συμμαθητή εκ μέρους όλων των αποφοίτων της ΣΤ´ τάξης του 3ου Γυμνασίου Λάρισας. Να μας ευλογεί από ‘κει που βρίσκεται».

Βρείτε μας