Η βροχή «κράτησε» την απεργία στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας (ΦΩΤΟ)

Η βροχή που πέφτει από το πρωί στη Λάρισα δεν επέτρεψε στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας να πραγματοποιήσει την απεργιακή του συγκέντρωση στην Κεντρική πλατεία της πόλης μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία που συμμετέχουν στην πανελλαδική απεργία.

Οι διοργανωτές πραγματοποίησαν την συγκέντρωση στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΕΚΛ με τη συμμετοχή εργαζομένων και συνταξιούχων.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Λάρισας Γιάννης Σκόκας ανέφερε:

«Απευθυνόμαστε όσους σήμερα βρίσκονται εδώ, στο μετερίζι του αγώνα. Ξεπέρασαν τις δυσκολίες, αψήφησαν τις απειλές και τους εκβιασμούς, τα διλήμματα και απήργησαν. Θέλουμε από αυτό το βήμα να καταγγείλουμε την απόφαση του πρωτοδικείου Πειραιά που έβγαλε ακόμη μία απεργία παράνομη, αυτή των ναυτεργατών της ΠΝΟ. Ήταν λοιπόν μια σκληρή μάχη, γι΄αυτό από καρδιάς χαιρετίζουμε όσους βγήκαν στην απεργία δίνοντας απάντηση απέναντι στα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης και του ΣΕΒ.

Δεκάδες Ομοσπονδίες ,Εργατικά Κέντρα, εκατοντάδες Σωματεία σε όλη την Ελλάδα σήκωσαν το βάρος της ευθύνης να οργανωθεί άμεσα ο αγώνας ενάντια στον αντιλαϊκό οδοστρωτήρα της κυβέρνησης για μισθούς και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Ήταν μια μάχη δύσκολη απέναντι σε μαύρο μέτωπο της κυβέρνησης, του ΣΕΒ αλλά και της ίδιας της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ. Η οποία τις προηγούμενες ημέρες  ως γνήσια συνδικαλιστική μαφία προσπάθησε με εκβιασμούς, απειλές να αποτρέψει να εκδηλωθεί το απεργιακό κύμα για την σημερινή απεργία. Στην αρχή απέκλεισε κάθε σκέψη για απεργία , προτείνοντας απλώς δράσεις , όταν συνδικαλιστικές οργανώσεις αποφάσισαν για απεργιακή κινητοποίηση. Στην συνέχεια προχώρησε στην ανοιχτή υπονόμευση προτείνοντας δήθεν απεργία για την επόμενη ημέρα δηλαδή στις 25 Σεπτέμβρη . Όταν απέτυχε κι αυτή   η προσπάθεια, έβγαλε καινούρια ημερομηνία καλώντας για 2 Οκτώβρη. Δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε τίποτα άλλο από μια πλειοψηφία που έχει κάνει αξίωμα  το ότι δήθεν «η απεργία έφαγε τα ψωμιά της». Όλοι αυτοί είναι υπόλογοι και πρέπει να λογοδοτήσουν απέναντι στην εργατική τάξη. Είναι άλλωστε ολοφάνερη η συμφωνία τους με την κυβέρνηση προκειμένου να εξασφαλιστεί σιγή νεκροταφείου από την εργατική τάξη με αντάλλαγμα να κάνουν συνέδριο με τα ΜΑΤ.

Και όλο αυτό συνάδελφοι δεν είναι μια αντιπαράθεση για τις ημερομηνίες , μια ενδοσυνδικαλιστική κόντρα. Είναι μια λυσσαλέα προσπάθεια να φρένο σε κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία απέναντι στην νέα επίθεση. Αναδεικνύεται πως είναι ανάγκη πολύ ποιο γρήγορα πολύ αποφασιστικά η εργατική τάξη να απαλλαγεί από την αυτήν την πραγματικά πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές της. Οι μάχες που δόθηκαν και θα δοθούν το τελευταίο χρονικό διάστημα με αφορμή τις αρχαιρεσίες μιας σειράς  Σωματείων. Εργατικών Κέντρων, Ομοσπονδιών είναι σε αυτή την κατεύθυνση. Πρέπει να συνεχίσουμε.

Συνάδελφοι

Το «καμάρι» της κυβέρνησης το περίφημο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο προβλέπει ανάμεσα στα άλλα δεκάδες δυνατότητες εργοδότες να εξαιρούνται από την εφαρμογή κλαδικών ΣΣΕ με την επίκληση οικονομικών δυσκολιών ή ζητώντας ακόμη και μελέτη για τις επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα του συγκεκριμένου κλάδου κα. Καθιστούν τις κλαδικές συμβάσεις ανίσχυρες μπροστά σε τοπικές συμβάσεις ή συμβάσεις που υπογράφονται από τις «ενώσεις προσώπων» κατασκευάσματα των εργοδοτών ακόμη κι αν οι τελευταίες περιέχουν χειρότερους όρους. Προσθέτει νέα εμπόδια με την κατάργηση ακόμη και του ελάχιστου δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στον ΟΜΕΔ ενώ κάνει συνυπεύθυνο τον εργαζόμενο για τη μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών από τον εργοδότη, με αποτέλεσμα τη μη αναγνώριση των ενσήμων!

Και το βασικότερο είναι πως επιχειρεί να βάλει στο γύψο τα συνδικάτα με την επιβολή «ηλεκτρονικού μητρώου» που ανοίγει την  πόρτα για το φακέλωμα όλων των συνδικαλισμένων εντείνοντας τον φόβο-τις αναστολές για κάθε σκέψη για συμμετοχή στην οργανωμένη δράση και πάλη. Αλλά και με την «ηλεκτρονική ψηφοφορία» στις συλλογικές αποφάσεις των συνδικάτων για θέματα όπως η απεργία που είναι χτύπημα στην ίδια την ζωντανή λειτουργία των συνδικάτων.

Από καιρό άλλωστε τα διατεταγμένα από την εργοδοσία ΜΜΕ κάνουν συχνά λόγο για την ανάγκη «να αλλάξει το συνδικαλιστικό κίνημα», να προσαρμοστεί στα «νέα δεδομένα», αναμασώντας τα περί “κομματοκρατίας” στα σωματεία που πρέπει να τάχα να σταματήσει. Κι αυτή η συζήτηση την αναπαράγουν με κάθε τρόπο και τοπικά ενάντια μάλιστα στο ΕΚΝΛ , προσπαθώντας να το εμφανίσουν περιχαρακωμένο, να το αποκόψουν από τους εργαζόμενους της περιοχής. Η πλατιά , ανοιχτή δράση του ΕΚΝΛ για το σύνολο των λαϊκών προβλημάτων είναι η απάντησή τους .  Όλοι αυτοί όμως βγάζουν από το κάδρο βέβαια τα δικά τους παιδιά, τα στελέχη των κομμάτων που κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια και βρίσκονται μέσα στα συνδικάτα. Είναι οι άνθρωποι τους. Στελέχη που βρεθήκαν με επιχειρήσεις στο όνομα τους, βρέθηκαν στα ΔΣ επιχειρηματικών ομίλων, golden boys και διευθυντές. Kανείς δε μπορεί να ξεχάσει τη διευθύντρια του Μy Market που καλούσε τους εργαζόμενους να χαίρονται και να έχουν χαμόγελο στα χείλη για τα 300 ευρω μισθό που παίρνουν.

Η κυβέρνηση  προσπαθεί να μας πείσει πως στόχος των μέτρων που παίρνει είναι ο εκδημοκρατισμός του κινήματος. Όταν βέβαια η ίδια κυβερνά ούτε με το 20% του εκλογικού σώματος και προφανώς στην περίπτωσή της αναφέρεται όταν λέει πως οι «λίγοι αποφασίζουν για τους πολλούς». Η δημοκρατία λοιπόν κάθε φορά ράβεται πάντα με γνώμονα το πώς υλοποιείται χωρίς εμπόδια η πολιτική που εξυπηρετεί την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων. Σε κάθε περίπτωση όπου ο λαός μας ορθώνει την αντίθεση του,  δυσκολεύοντας τα πράγματα τότε η άποψη του προσπερνιέται γιατί προκύπτει ζήτημα κυβερνησιμότητας. Γι΄αυτό λοιπόν δεν εφαρμόζεται ποτέ η ανόθευτη απλή λογική, γι΄αυτό ετοιμάζεται η κυβέρνηση να ανεβάσει το εκλογικό όριο για την βουλή.

Από την άλλη αυτή η επίθεση επιβεβαιώνει ακόμα ότι στο πρόσωπο της κυβέρνησης της ΝΔ, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ βρήκε τον καλύτερο υπερασπιστή της. Ο στόχος της αστικής τάξης, της κυβέρνησης της για να μπορέσει να περάσει τη νέα αντεργατική επίθεση, θέλει υποταγμένα ή άφωνα Συνδικάτα, κλείνει το μάτι σε αυτούς που έχουν κάνει επιστήμη τον «κοινωνικοεταιρισμό», σε όσους θέλουν να μεταλλάξουν τα Συνδικάτα σε όργανα στήριξης των επιδιώξεων των μεγαλοεπιχειρηματιών, αλλά και στην διατήρηση και διεύρυνση του «ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος» για την προσέλκυση κεφαλαίων. Και βέβαια αυτού του είδους ο συνδικαλισμός αποτελεί πραγματικά «αντηρίδα» της εξουσίας των μονοπωλιακών ομίλων. Ο συνδικαλισμός που βάζει ως προϋπόθεση για να λυθούν τα μεγάλα λαϊκά προβλήματα την ανάπτυξη σε όφελος των επιχειρηματικών ομίλων, αποτελεί αναντικατάστατο στήριγμα για  την σχέδιά τους. Τέτοια συνδικάτα θέλουν να διαμορφώσουν ,κανονικούς μηχανισμούς δηλαδή του κράτους και της εργοδοσίας. Σαν μια ομοσπονδία στην Δανία,  που όταν οι εργαζόμενοι απήργησαν διεκδικώντας νέα ΣΣΕ , πετυχαίνοντας μάλιστα τον στόχο τους η διοίκηση της Ομοσπονδίας αντέδρασε, επιβάλλοντας πρόστιμο  11 ευρώ ανά απεργιακή ώρα , χρήματα τα οποία θα απέδιδε στο εργοδότη για διαφυγόντα κέρδη.

Συνάδελφοι

Δεν είναι τυχαίο που αυτά τα μέτρα έρχονται στα πλαίσια του αναπτυξιακού νόμου. Αυτός ο συμβολισμός έχει μια πραγματική  διάσταση. Γιατί πραγματικά αυτή η ανάπτυξη τους έχει ως προϋπόθεση να χτυπηθούν κι άλλο τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, να γκρεμιστούν τελείως οι μισθοί και τα μεροκάματα. Να εξασφαλιστεί πλήρη ευελιξία(ασυδοσία) στους εργοδότες-επενδυτές να τα διαμορφώνουν όπως τους βολεύει. Να εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος προστασίας στο δικαίωμά μας στην εργασία. Αυτό είναι όρος για να δημιουργηθεί  αυτό που λένε «θετικό πρόσημο στην οικονομία», «εμπιστοσύνη από τις αγορές» κα. Ταυτόχρονα αυτό προϋποθέτει να αδυνατίσει, να εκμηδενιστεί η  δυνατότητα οργάνωσης της αντίδρασης της εργατικής τάξης απέναντι σε αυτή την προοπτική.

Γι΄αυτό είναι υπόθεση όλων των εργαζόμενων, όλων των συναδέλφων. Όχι μόνο των οργανωμένων στα συνδικάτα. Είναι υπόθεση ακόμη κι εκείνων που ακόμη δεν έχουν κάνει αυτή την επιλογή. Η κυβέρνηση για λογαριασμό της εργοδοσίας θέλει να διαγράψει προκαταβολικά κάθε πιθανότητα τέτοιας επιλογής για το επόμενο διάστημα. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά, έχουν σχέδια στα συρτάρια τους , πως παρότι όπως λένε έχουμε μπει σε περίοδο ανάπτυξης αυτή η ανάπτυξη χτίζεται πάνω στα συντρίμμια των δικαιωμάτων μας. Πολύ περισσότερο όταν σήμερα μάλιστα υπάρχουν προβλέψεις για νέες δυσκολίες, νέα κρίση. Θέλουν λοιπόν από οποιαδήποτε πλευρά να θωρακίσουν αυτή την οικονομία που έχει κριτήριο το κέρδος, την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Η κανονικότητα, η «δίκαιη ανάπτυξη» ή «ανάπτυξη για όλους» έχει ως προϋπόθεση την  συνεχή πρέσα στα εργατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ανάγκες. Γιατί η ζωή τον εργαζομένων πχ στα ΚΤΕΛ , όπως προσπαθεί να μας πει η διοίκησή του, δεν κυλά κανονικά όπως τα δρομολόγια, μέσα από τους χαμηλούς μισθούς , την μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση, την εντατικοποίηση .

Και δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα. Αυτή είναι η ανάπτυξη για την οποία μιλάνε. Το σύνθημα της κυβέρνησης “ανάπτυξη για όλους” σημαίνει ανάπτυξη για όλα τα αφεντικά, τις εταιρείες, τα μονοπώλια όλων των κλάδων, απο το ξεζούμισμα όλων των εργατικών-λαϊκών στρωμάτων με την άγρια φοροληστεία.

Αλλά δεν πρέπει να υπάρχει απορία. Αυτό είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης, αυτός είναι ο καπιταλισμός. Οι κρίσεις και οι όποιες αναιμικές ανακάμψεις βασίζονται πάνω στη διαρκή του δίψα για το αίμα των εργαζόμενων και των κατακτήσεων τους.

Σήμερα οι εργαζόμενοι τόσο στη χώρα όσο και στις άλλες χώρες έχουν ακόμα μεγαλύτερη εμπειρία για να κρίνουν πως δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από αυτή την ανάπτυξη, που υπηρετεί και προωθεί με μοιρασμένους ρόλους ο «εταιρισμός» κυβέρνησης- επιχειρηματιών-συνδικαλιστικής μαφίας. Σήμερα δεν χωρούν άλλες μειωμένες απαιτήσεις, δεν μπορεί ο εργαζόμενος, ο νέος και η νέα να αρκούνται με τα ελάχιστα, δε μπορεί να υπάρχει συμβιβασμός και ανοχή με τα ψίχουλα, με τις κακοπληρωμένες δουλειές του ποδαριού, με την ανασφάλεια και τη μισοανεργία.

Για αυτό λοιπόν δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ξεγελαστούν οι εργαζόμενοι με τα παραμύθια της κυβέρνησης. Χρειάζεται να ανοίξει πιο βαθιά η συζήτηση, ανάπτυξη για ποιόν.

Για εμάς δεν είναι «κανονικότητα» οι αντεργατικές ανατροπές, η περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων, των συνδικαλιστικών και λαϊκών ελευθεριών. Δεν είναι κανονικότητα η εμπλοκή της χώρας σε ιμπεριαλιστικά σχέδια και ανταγωνισμούς, που δημιουργούν επικίνδυνες καταστάσεις για το λαό μας και τους λαούς των γειτονικών χωρών. Οι νέες εικόνες με την εισροή χιλιάδων προσφυγών αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων και η μετατροπή των νησιών και άλλων περιοχών σε αποθήκες ψυχών, δε μπορεί να μας αφήσει ασυγκίνητους. Η άμεση και γρήγορη εξέταση των αιτημάτων τους μέσα σε ανθρώπινες συνθήκες και η ανεμπόδιστη διέξοδο τους στους τόπους προορισμού τους, πρέπει να αποτελέσει αίτημα και του ταξικού-συνδικαλιστικού κινήματος. Η αναβαθμισμένη συμμετοχή της χώρας μας σε σχέδια, επιχειρήσεις και ασκήσεις, η όλο και βαθύτερη εμπλοκή σε ΝΑΤΟικές «πρόβες πολέμου» και συνολικότερα στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, μετατρέπει τη χώρα μας και το λαό μας, σε «μαγνήτη» στρατιωτικών απειλών. Το ταξικό-συνδικαλιστικό κίνημα ποτέ δεν έκλεισε τα μάτια σε αυτές τις πλευρές.  Γι΄αυτό και το επόμενο διάστημα συμμετέχουμε με όλες μας τις δυνάμεις , μαζί με άλλους φορείς στις πρωτοβουλίες του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, της ΕΕΔΥΕ με αφορμή και την νέα συμφωνία για τις βάσεις που ετοιμάζεται να υπογράψει η κυβέρνηση. Σε αυτή μάλιστα θα συμπεριλαμβάνονται και η 110ΠΜ με τα drones καθώς και η βάση ελικοπτέρων στο γειτονικό Στεφανοβίκειο του Βόλου. Δεν μπορούμε να είμαστε ήσυχοι, ξεκινάμε σήμερα το απόγευμα με την σύσκεψη της ΕΕΔΥΕ.

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι,

Σήμερα τίποτα δε μπορεί να προχωρήσει χωρίς σύγκρουση  με τις αντιλαϊκές πολιτικές που φέρνει η κάθε κυβέρνηση καθώς η μια συμπληρώνει την άλλη, χωρίς ρήξη με τις στρατηγικές της ΕΕ, με τους μονοπωλιακούς ομίλους και τους μηχανισμούς τους. Δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς ανατροπές στους συσχετισμούς δυνάμεων στην κοινωνία και στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα.

Σήμερα χρειάζεται:

Ένα κίνημα που θα διεκδικεί σύγχρονους όρους δουλειάς, αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, διεύρυνση των κοινωνικών παροχών. Θέλουμε εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ζωντανό που θα σφυρηλατεί την ενότητα των εργαζομένων μέσα στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς, με σωματεία πραγματικά με δράση και υπόσταση, ενεργή συμμετοχή των εργαζομένων σε συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες και όχι εργοδοτικοί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί που στήνονται από εργοδότες, κυβερνήσεις, νόθες διαδικασίες και μπράβους της νύχτας.

Σήμερα χρειαζόμαστε ένα κίνημα που δε θα παζαρεύει πόσα δικαιώματα θα χάσουν κάθε φορά οι εργαζόμενοι, δε θα είναι ουρά και όχημα της κάθε αντιλαϊκής κυβέρνησης. Αυτό το ζήσαμε έντονα με την στάση των ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ μέσα στην κρίση και το απορρίπτουμε. Αυτές οι ηγεσίες δεν μπορούν ούτε θέλουν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων και να διεκδικήσουν.

Απαιτείται κίνημα διεκδικητικό που θα αγωνίζεται για την ανάκτηση των απωλειών, προβάλλοντας επιθετικά τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες που αντικειμενικά υπάρχουν για την ικανοποίησή τους. Ένα κίνημα που θα έχει σταθερό μέτωπο υπεράσπισης των εργαζομένων απέναντι στους επιχειρηματικούς μονοπωλιακούς ομίλους και σε κάθε κυβέρνηση που τους υπηρετεί.

Απευθύνουμε κάλεσμα σε όλα τα συνδικάτα, σε κάθε τίμιο συνδικαλιστή, σε κάθε εργαζόμενο ώστε να ανοίξει η συζήτηση, μέσα από πρωτοβουλίες και να μπει σε πρώτο πλάνο η ανάγκη της μετατροπής του συνδικαλιστικού κινήματος σε πραγματικό στήριγμα των εργαζομένων, σε δύναμη υπεράσπισης των συμφερόντων τους.

Να συζητήσουμε πως θα οργανώσουμε την πάλη μας στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε, πώς θα ανασυντάξουμε το κίνημα μας απελευθερώνοντας το από τον θανάσιμο εναγκαλισμό της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων, πώς θα φέρουμε τους νέους εργαζόμενους που δουλεύουν με τούς πιο άθλιους όρους στα συνδικάτα.

Απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα ενότητας και δράσης απέναντι στα νέα σχέδια που προετοιμάζει η κυβέρνηση της ΝΔ. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας. Κάτω τα χέρια από το δικαίωμά μας στην συλλογική οργάνωση και πάλη. Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα των εργαζόμενων στην απεργία. Δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα και όχι δούλοι στον 21ο αιώνα.

Καλή δύναμη. Συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα.

Φωτό: Ανδρέας Τσιβούλης

 

Δείτε επίσης

Βρείτε μας