Η Λάρισα έχει τη δική της «Λερναία Ύδρα» / Ιωάννα Γκανέτσα

Στον κόσμο της λογοτεχνίας πολλοί εντάσσουν την αστυνομική λογοτεχνία σ’ ένα είδος παραλογοτεχνίας, κάτι που θεωρητικά ρίχνει το επίπεδό και το κύρος της σε σχέση με τα υπόλοιπα είδη λογοτεχνίας.

Ωστόσο η αστυνομική λογοτεχνία δεν χρειάζεται δικηγόρο για να υπερασπιστεί τη θέση της. Τα βιβλία της φορούν περήφανα την ταμπέλα της και αποδεικνύουν την αξία μέσα από τις σελίδες τους.

Μας προσφέρουν συναρπαστικούς χαρακτήρες και ιστορίες με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις και ψυχολογικές εμβαθύνσεις.

Ένα τέτοιο βιβλίο είναι η Λερναία Ύδρα, του Έκτορα Απέργη, των εκδόσεων Πνοή.

Aνήκει στα μεσογειακά αστυνομικά μυθιστορήματα, εκείνα, δηλαδή, όπου κυριαρχεί έντονα η κοινωνία και τα προβλήματά της.

Ο Έκτορας Απέργης με το πρόσχημα μιας τρομοκρατικής ενέργειας διαμορφώνει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο στην εξέλιξη τόσο την Αθήνα όσο κι άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Δεν χρησιμοποιεί μια ξερή αστυνομική μυθιστορία αλλά την μετατρέπει άμεσα ή έμμεσα σε μια περιγραφική πολιτική και κοινωνική πρόζα στημένη σε στυλ αστυνομικού φιλμ νουάρ.

Βάζει στην υπηρεσία του αστυνομικού γρίφου την αποκάλυψη και την κατανόηση του σύγχρονου κόσμου και εμπλουτίζει σταδιακά την ιστορία του με μυθοπλαστική δεινότητα.

Εισάγει, την πρόσφατη πολιτική ιστορία και την οικονομική κρίση, τα κοινωνιολογικά στοιχεία της εποχής και βαθμιαία –με πολλά στοιχεία σασπένς¬– ξεδιπλώνει την ιστορία.

Στην ουσία του είναι ένα μυθιστόρημα όπου το έγκλημα είναι μόνο η αφορμή για να ξετυλιχτεί το κουβάρι της ιστορίας.

Αν κι ένα μέρος των δολοφόνων γίνεται πολύ νωρίς γνωστό στον αναγνώστη, ο συγγραφέας καθιστά σαφές ότι ο δολοφόνος είναι το λιγότερο που θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον αναγνώστη. Δεν είναι αυτή η γνώση που μετράει.

Το κυρίως ζητούμενο είναι το φιλοσοφικό, πολιτικό, ψυχολογικό, ιστορικό και κοινωνιολογικό πλαίσιο μέσα στα οποία λαμβάνει χώρα η ιστορία. Η ουσία, για τον συγγραφέα, βρίσκεται στην ερμηνεία του φόνου και όχι στον ίδιο το φόνο.

Σημασία έχουν τα κίνητρα που τους ώθησαν να προβούν στη διάπραξη του εγκλήματος αλλά και όλο το κοινωνικό γίγνεσθαι που αποτέλεσε τον λόγο για διάπραξη του εγκλήματος.

Έχει καταφέρει να προσεγγίσει την κοινωνία από την πίσω πόρτα, αυτή της σκοτεινής της πλευράς, εκεί όπου κυριαρχεί το διεφθαρμένο αστικό τοπίο.

Την ίδια στιγμή μας παρασύρει σε έναν κόσμο που είναι πάνω από όλα ένας κόσμος κανονικών ανθρώπων, με την κοινωνική τους υπόσταση, τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις τους αλλά και τις καθημερινές τους δοκιμασίες.

Κρατά, με άλλα λόγια, έναν καθρέφτη απέναντι στον κόσμο.

Η αστυνομική λογοτεχνία γενικότερα —αλλά και του Έκτορα Απέργη ειδικότερα— είναι και φορέας αλήθειας και πραγματικής πληροφόρησης.

Σε μια εποχή που η κοινωνία αντιμετωπίζει προβλήματα τα οποία ούτε το χρήμα, ούτε οι πολιτικές θεωρίες, ούτε οι καλές προθέσεις μπορούν να λύσουν ή να απαλύνουν, έρχεται το αστυνομικό μυθιστόρημα και θέτει ένα πρόβλημα για το οποίο μπορεί να υπάρξει λύση, όχι από τύχη ή με τη θεία φώτιση, αλλά με την ανθρώπινη εφευρετικότητα, την ανθρώπινη εξυπνάδα και το ανθρώπινο θάρρος.

Επιβεβαιώνει την ελπίδα μας ότι, παρά τις ενδείξεις περί του αντιθέτου, ζούμε σε ένα σύμπαν ανθρώπινο, στο οποίο τα προβλήματα μπορούν να λυθούν με τη λογική, και πως η τάξη μπορεί να αντικαταστήσει την κοινωνική αναταραχή ή το προσωπικό χάος.

Στο βιβλίο του Έκτορα Απέργη συναντάμε την ποικιλία και την ποιότητα που διέπουν τα σύγχρονα επιτυχημένα αστυνομικά μυθιστορήματα, γεγονός που φανερώνει πως το μερίδιο που του αναλογεί στο αστυνομικού είδος βρίσκεται σε καλά χέρια.

Ιωάννα Γκανέτσα

Δείτε επίσης

Βρείτε μας