«Ο ΣΥΡΙΖΑ, το αφήγημα και οι… αθώες Περιστέρες» του Κωνσταντίνου Γ. Νούσιου

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ… ΑΘΩΕΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΕΣ.
Του Κωνσταντίνου Γ. Νούσιου
Δικηγόρου
Περιφερειακού Συμβούλου Θεσσαλίας

 

 

Τα τελευταία χρόνια, παρακολουθώντας κανείς τη μιντιακή παρουσία των κυβερνώντων και του περίγυρού τους, νιώθει πως η Ελλάδα βιώνει το θέατρο του παραλόγου. Το αυτό συνέβη με την πρόσφατη συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» της συντρόφου του πρωθυπουργού κ. Τσίπρα, Μπέττυς (Περιστέρας) Μπαζιάνα, που επέλεξε να αναπαράγει τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με τρόπο μάλιστα εμφατικό. ΄
Η κυρία Μπαζιάνα αποκαλεί τους δανειστές «φασιστική μπότα» και αποδίδει στις ενέργειες της κυβέρνησης απέναντι στους εταίρους ηρωικές διαστάσεις! Μιλώντας στο τρίτο ενικό πρόσωπο για τον σύζυγό της, αποκρούει τις κατηγορίες περί εξαπάτησης του ελληνικού λαού, λέγοντας πως ο πρωθυπουργός αποφάσισε ενάντια στη θέλησή του υπό την απειλή της τιμωρητικής στάσης των δανειστών. «Ακόμα και σήμερα δεν έχω καταλάβει πώς μπορεί να πέρασαν αυτές οι 17 ώρες αφόρητης πίεσης», λέει… σοκαρισμένη για τη νύχτα της 12ης Ιουλίου 2015 στις Βρυξέλλες. Τολμά ακόμα να κάνει λόγο για «αναξιοπρέπεια» και «υποταγή» των προηγούμενων, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη ανακολουθία λόγων και έργων και έχει βιώσει ποτέ πολιτικά ο τόπος και ο Τσίπρας κάνει τούμπες μπροστά στους μέχρι πρότινος ταξικούς «εχθρούς» του…
«Αποκάλυψε» δε η κυρία πρωθυπουργού πως κλαίει από οργή στις επετείους του δημοψηφίσματος. «Πώς είναι δυνατόν να υποτιμήθηκε τόσο η γνώμη ενός λαού από τους ισχυρούς-δυνάστες του;» αναρωτιέται. Το μόνο που προκαλούν στον μέσο σύγχρονο Έλληνα αυτές οι δηλώσεις, είναι θυμηδία και αποστροφή. Γιατί η υποκρισία χτύπαει ταβάνι… Είναι γνωστό πως το δημοψήφισμα υπήρξε ένα τέχνασμα του πρωθυπουργού, που είχε προαποφασίσει τα επόμενα βήματά του. Για τους περισσότερους συμπατριώτες μας, η 5η Ιουλίου του 2015 σήμανε πράγματα που η κυρία Μπαζιάνα δεν μπορεί καν να αντιληφθεί. Προδοσία, διάψευση της ελπίδας και κυρίως τον θάνατο της δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε. Όποια λόγια κι αν χρησιμοποιήσει η σύντροφος του πρωθυπουργού, δεν θα καταφέρει ποτέ να πείσει πως πονά και να εξισωθεί με τον απλό Έλληνα. Γιατί οι συνέπειες της ημέρας εκείνης δεν την άγγιξαν. Δεν πείνασε, δεν απολύθηκε, δεν μειώθηκε ο μισθός της (ίσα-ίσα, βρήκε μια… θεσούλα στο Πανεπιστήμιο). Δεν είδε τα παιδιά της να ξενιτεύονται απογοητευμένα (το μόνο που την απασχόλησε ήταν σε ποιο τοπ ιδιωτικό σχολείο να τα στείλει). Δεν έφτασε στα όρια της αντοχής της. Δεν απελπίστηκε. Δεν ζει με την αγωνία της επιβίωσης. Κι αν εκείνη κλαίει από οργή μια μέρα τον χρόνο, η πλειοψηφία των συμπατριωτών της ματώνει καθημερινά.
Η πραγματικότητα δε φαίνεται να κάμπτει την αισιοδοξία της όταν, ως αληθινή «επαναστάτρια», η κυρία Μπαζιάνα επιχειρεί να εμψυχώσει το λαό σε νέους… αγώνες, τονίζοντας πως «ο πόλεμος έχει πολλές μάχες ακόμα». «Απειλεί» μάλιστα ότι θα βγει η ίδια στους δρόμους αν μάθει ότι κάποιος από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επωφελήθηκε προσωπικά. Γελάνε και οι πέτρες με τους λεονταρισμούς της. Γιατί η επαναστατικότητα τόσο της ίδιας όσο και του πρωθυπουργού έχουν εξαντληθεί στην ονοματοδοσία ενός εκ των τέκνων τους (βλ. Ερνέστο) και η αριστεροσύνη τους στη δήθεν ταπεινότητα που μαρτυρά η επιλογή τους να κατοικούν στην Κυψέλη. Κι αν για εκείνη το να ξεστομίζει ευχολόγια («έρχεται η στιγμή που τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα θα πρέπει να ανακληθούν») είναι εύκολο, για τον Έλληνα που τα διάβαζει δεν ισχύει το ίδιο. Ο λαός ξέρει τι του υποσχέθηκαν οι αυτόκλητοι σωτήρες, τι έλαβε ως ανταμοιβή και ποιοι υπονόμευσαν το μέλλον του. Η απόπειρα της συντρόφου του πρωθυπουργού να βγάλει τρελούς εκατομμύρια ανθρώπους, μόνο σαν εμπαιγμός μπορεί να εκληφθεί. Αντί για «συγγνώμη» που έφτασαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, οι Έλληνες παρακολουθούν τα φερέφωνα της κυβέρνησης να υπεραμύνονται χυδαία τα λάθη της.
Σύμφωνα με την Περιστέρα, με αφορμή ερώτηση για την κόντρα κυβέρνησης-δικαστικών, ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία, γιατί ο μηχανισμός ακόμα ελέγχεται από ανθρώπους του παλιού διεφθαρμένου συστήματος. Εκτός της άκρως επικίνδυνης διάστασης αυτής της άποψης (που θέλει ένα κράτος ελέγχου των πάντων, από τη Δικαιοσύνη ως την Ενημέρωση), δεν λέει η κυρία Μπαζιάνα, και προφανώς δεν ερωτάται κιόλας, για την αποδεδειγμένα πλούσια… συνεισφορά της αριστερής κυβέρνησης στο καθεστώς της διαπλοκής σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής ζωής του τόπου.
Ενώ προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να αρθρώσει πολιτικό λόγο, το μόνο που καταφέρνει η κυρία Μπαζιάνα είναι να αναμασά το συριζαίικο αφήγημα. Το περιεχόμενο και το ύφος των λεγομένων της προσβάλουν την κοινή λογική και υποτιμούν τη νοημοσύνη των αναγνωστών. Σε μια προκλητική και εξοργιστική συνέντευξη, σαφώς ενταγμένη στο πλαίσιο της επικοινωνιακής στρατηγικής της κυβέρνησης, που επιχειρεί να εδραιώσει τα παραμύθια της τελευταίας ως την μοναδική και αδιάψευστη αλήθεια.
Κι έτσι, έζησε η Περιστέρα καλά κι εμείς…

Βρείτε μας