Τα πάνω – κάτω στις μεταγραφές: έρχονται τα τρίμηνα συμβόλαια, πανηγυρίζουν οι πρόεδροι!

ίναι, πλέον, επίσημο- αφού συνέβη κι αυτό, πλέον μόνο του σπανού τα γένια δε γίνονται: σε μια συνάντηση η οποία έγινε κάτω από άκρα μυστικότητα πριν από λίγες μέρες, τα «μεγάλα κεφάλια» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου αποφάσισαν να… πατήσουν πάνω σε μια άκρως πρωτοποριακή πρόταση ελληνικής εταιρίας και να φέρουν την επανάσταση στην «στρογγυλή θεά»!

 Κι επειδή ενδέχεται να μπερδευτήκατε περισσότερο κι από χριστουγεννιάτικα λαμπάκια που βρίσκονται στο κουτί τους για 11 ολόκληρους μήνες, να σας ξεμπερδέψουμε: σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το ρεπορτάζ, άνθρωποι της FIFA και της UEFA είχαν μια σοβαρότατη σύσκεψη προ ολίγων ημερών, στην οποία έπεσε στο τραπέζι πρόταση- βόμβα (παραδόξως, το τραπέζι δεν έπαθε τίποτα).

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: υψηλόβαθμο στέλεχος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας μπήκε στην συνάντηση κρατώντας ένα πορτοκαλί φυλλάδιο και μονολογούσε ξανά και ξανά «Τρία. Τρεις μήνες. Τρίμηνο. Απίστευτη ιδέα, πώς δεν το ’χαμε σκεφτεί τόσον καιρό! Τρεις μήνες…»

Οι υπόλοιποι τον κοίταξαν μ’ επιφύλαξη αρχικά, θεωρώντας πως η πνευματική του διαύγεια τράκαρε με φορτηγό και υπέστη σοβαρότατο πλήγμα, όμως όταν τους εξήγησε το σχέδιό του για το «Τρία», σηκώθηκαν και τον χειροκρότησαν μέχρι που τα χέρια τους έγιναν πιο κόκκινα κι από το δέρμα Αγγλίδας τουρίστριας που έρχεται για διακοπές στην Ελλάδα και κάνει 10ωρη ηλιοθεραπεία χωρίς αντηλιακό.

-«Εξήγησέ μας περισσότερα για την εμμονή σου με τους τρεις μήνες», του είπε κάποιος.

-«Ναι, θέλουμε να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτό το τρία», υπερθεμάτισε ένας άλλος.

-«Τι ακριβώς συμβαίνει με το τρίμηνο;!», ήταν η επιθετική προσέγγιση στο θέμα εκείνου που καθόταν στο βάθος της αίθουσας, ο οποίος ήταν πιο ανυπόμονος κι από Έλληνα φοιτητή που έχει παραγγείλει σουβλάκια και τον έχουν ενημερώσει από το μαγαζί πως έχει ξεκινήσει ο πακετάς.

Τότε το υψηλόβαθμο στέλεχος, πάντα σύμφωνα με το ρεπορτάζ, πήρε το λόγο και είπε- μέσες άκρες- τα ακόλουθα: «Διάβασα χθες για μια εκπληκτική προσφορά στην Ελλάδα για το “τρία” και μου ήρθε η εξής ιδέα: για ποιο λόγο μια ομάδα να χρεώνεται υπέρογκα ποσά για ν’ αποκτήσει, επί παραδείγματι, τον Νεϊμάρ από την Μπαρτσελόνα για έναν ολόκληρο χρόνο ή δύο; Η Παρί Σεν Ζερμέν ξόδεψε φέτος τον ετήσιο προϋπολογισμό ενός μικρού κρατιδίου για να κάνει δικό της τον Βραζιλιάνο.

Το μυστικό, λοιπόν, βρίσκεται στους τρεις μήνες. Αντί να παίρνει κάποιος έναν παίκτη για πολλές σεζόν, θα μπορεί να τον κλείσει για ένα τρίμηνο! Μόλις παρέλθει αυτό το διάστημα, αποφασίζει ο «πελάτης» τι θέλει να κάνει: θ’ ανανεώσει το συμβόλαιό του ή θα πάει σε άλλη ομάδα;

Οι τρεις μήνες αποτελούν την απόλυτη επιλογή «ασφάλισης» για έναν σύλλογο που «αφουγκράζεται» τις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου/ παίκτη, ενώ ένα συμβόλαιο τέτοιας διάρκειας αποτελεί μια χαμηλού κόστους εναλλακτική- πέραν του ότι προσφέρει τη δυνατότητα πληρωμής με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμεί ο… καταναλωτής.

Γι’ αυτό σας λέω, τρεις μήνες. Πάμε όλοι μας για τρίμηνα συμβόλαια!», τόνισε.

Οι υπόλοιποι φάνηκαν να το σκέφτονται για λίγο, μουρμουρίζοντας ο ένας στον άλλον «Τρία, τρεις μήνες, τρίμηνα συμβόλαια». Ο μεγαλύτερος προβληματισμός τους ήταν αν και κατά πόσον είναι εφικτό κάτι τέτοιο.

«Ρε φίλε», απευθύνθηκε κάποιος στο υψηλόβαθμο στέλεχος, «Γίνεται; Μου φαίνεται πολύ καλό για να ’ναι αληθινό. Θα συμφωνήσουν και οι υπόλοιποι με τα τρίμηνα; Γίνεται;»

Αντί απάντησης, ο άντρας πάτησε το play στο κινητό του κι άφησε τον Αντώνη Ρέμο να «καθαρίσει»:

«Και όμως γίνεται/ Άμα θες και επιμένεις και ζεις και αγαπάς/ Ναι… γίνεται!».

Σιγά- σιγά όλοι εξύμνησαν την καινοφανώς ευέλικτη πρόταση περί τριών μηνών του στελέχους της Ομοσπονδίας και συμφώνησαν πως αυτά τα συμβόλαια είναι το μέλλον.

Στο τέλος της συνάντησης, αντί των τυπικών χειραψιών, οι παριστάμενοι έκαναν «ζντο» στο κέντρο της αίθουσας φωνάζοντας «ΤΡΙ-ΜΗ-ΝΑ ΣΥΜ-ΒΟ-ΛΑΙΑ!» και ξεκίνησαν να παίρνουν τηλέφωνα σε προέδρους ομάδων για να δουν πώς τους φαίνεται η πρότασή τους (Spoiler Alert: ξετρελάθηκαν όλοι).

Λίγο πριν κλείσουν τα φώτα και η ποδοσφαιρική παρέα βγει έξω για να πιει τα ποτά της και να γίνει γκολ, ένα μέλος του συμβουλίου πλησίασε τον… πρωταγωνιστή και τον ρώτησε πώς στο καλό σκέφτηκε αυτή την ιδέα.

«Χάρη στην Ελλάδα!», απάντησε εκείνος και του έδειξε το πορτοκαλί φυλλάδιο που είχε τσαλακωθεί στη μέση.

Το δεύτερο μισό έγραφε “time”.

Το πρώτο, “any”.

Το μέλος του συμβουλίου μειδίασε με νόημα και του είπε ότι θα τον έπαιρνε τηλέφωνο κάποια στιγμή μέσα στη βδομάδα για να πουν περισσότερα. Πότε προτιμούσε να του τηλεφωνήσει- πρωί ή βράδυ;

«Anytime, φιλαράκι», του ’πε αυτός.

«Anytime».

Βρείτε μας